Afgelopen zaterdag is de 96^e editie van de zwaarste wielercours ter wereld, de Tour de France, van start gegaan. Het is tegelijkertijd de eerste editie waarin het peloton (en alles en iedereen daaromheen) te maken heeft met massaal twitterende deelnemers; iets waar de echte tour-romanticus à la Mart Smeets, nog even aan moeten wennen.

De renners nemen nog net niet de moeite om vanaf de fiets te tweeten wanneer het peleton even de pedalen laat vieren, maar het hele circus eromheen kunnen we van minuut tot minuut volgen via de updates van bijna 40 bekende en minder bekende namen. Van kopman tot knecht, van ploegleider tot masseur; iedereen doet met regelmaat zijn eigen zegje richting een groeiend aantal volgers. En niet zonder gevolgen, want het eerste Twitter-relletje dreigde al toen de Australische renner Marc Cavendish in zijn tweets de Nederlandse coureur Kevin van Hummel publiekelijk door het slijk haalde. Van Hummel zou hem tijdens een etappe in zijn kidneys geslagen hebben, waarna Cavendish aan zijn volgers vroeg of deze Nederlander stupid, crazy, disrespectful of all of above was. Hij bleek het echter niet met van Hummel aan de stok te hebben gehad, maar met de inmiddels uitgevallen Piet Rooijakkers; foutje.

Dit voorbeeld geeft echter maar eens te meer aan, wat het open karakter van Twitter voor gevolgen kan hebben. Vooral als twee hoge bomen elkaar in de wind gaan slaan, is het smullen geblazen voor de pers die dit soort botsingen breed uitmeten. We hebben dit eerder gezien bij de zanger Will-i-am van de Black Eyed Peas en de roddelkoning van Amerika, Perez Hilton, die een vermeend handgemeen verder uitvochten via de sociale internetdienst. En dichter bij huis liggen de schrijvers/dichters/columnisten Nico Dijkshoorn en Ronald Giphart regelmatig publiekelijk met elkaar overhoop op Twitter, zij het met een grote knipoog. Het bekvechten van bekende namen wordt gezien als een vorm van ‘volgvermaak’, wat tot gevolg heeft dat  een kleine slip of the tong kan worden opgeblazen tot een soort van persoonlijk statement; met alle gevolgen van dien.

De NOS-commentatoren van de Tour de France, Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot, hebben in ieder geval al meerdere malen hun oprechte verbazing uitgesproken over de twitterende wielrenners, waarbij ze de bekvechtende Cavendish als sprekend voorbeeld aanhaalden. ‘Een theekransje’ noemden ze het zelfs en waren het eens over het feit dat het de sport zelf niet veel goeds brengt. Zij gaan hierin echter voorbij aan de grote voordelen die de Tour uit Twitter kan halen: de renners kunnen namelijk op een persoonlijke manier communiceren met een steeds groter groeiende fanbase en op die manier werken aan een soort van personal branding. Het twitteren van de sporters doet bovendien niks af aan de charme van een sport als wielrennen; het draagt er zelfs aan bij door de realistische kijk in de keuken. Wanneer men hier goed mee omgaat, is dit is iets waar indirect ook de sponsor van kan profiteren. Hoewel we in dat geval wel moeten gaan oppassen dat de communicatie zelf niet vercommercialiseert, waarbij de tweets worden geschreven door een PR-medewerker van de persoon in kwestie of in opdracht van een sponsor. Of dat de communicatie verloopt via een account van de ploeg zelf, waardoor het persoonlijke en directe karakter van Twitter zijn waarde verliest.

Een boeiende vraag is echter wel: waar ligt de grens? Wat kunnen we nog meer verwachten op dit gebied? Gaan de spelers van het Nederlands Elftal ons tijdens het WK 2010 op de hoogte houden van alle kleedkamergeheimen? Wat doen de spelers van de andere landen? En hoe gaan andere sporten hiermee om? Binnen een groot aantal bedrijven wordt er al gesproken over een soort Twitterprotocol, om misstanden te voorkomen en om gevoelige informatie binnenshuis te houden. Misschien is de sportwereld ook toe aan een dergelijk protocol, waarbij het beleid bij voorkeur niet gericht moet zijn op het uitbannen van Twitter. Het heeft even tijd nodig om de juiste weg te vinden en op ten duur zal ook de meest wantrouwige en conservatieve sportliefhebber de voordelen in gaan zien. Want als zelfs Tour-icoon en mister nostalgie Mart Smeets aan het twitteren slaat (@mart_smeets), zullen snel meer mensen zich gaan mengen in de massasprint.

Een overzicht van alle twitterende tourders vind je hier.
En tot slot: Mart Smeets en Lance Armstrong over Twitter.